Je kunt alles doen en om je heen regelen.
Maar zolang jij jezelf er niet in meeneemt,
blijft er stress en onrust

Ik ben Marlies.
Moeder van drie dochters. Ondernemer. En iemand die feilloos ziet waar vrouwen zichzelf onderweg zijn kwijtgeraakt. Terwijl hun leven er aan de buitenkant gewoon prima uitziet.

Dat zien begon niet als werk. Dat begon bij mezelf.

Ik ben iemand die het altijd goed wilde doen. Die scherp voelde hoe het met anderen ging.
Die rekening hield, aanpaste, meeging. Daar ben ik nog steeds goed in.
Alleen zat daar een blinde vlek onder. Ik hield met iedereen rekening. Behalve met wat klopt voor mij.

Van buiten was ik sterk en had ik het goed voor elkaar. Van binnen was het constant onrustig en twijfelde ik vaker dan iemand ooit zag. Alsof ik iets miste wat anderen wél leken te hebben.

Ik wist als geen ander hoe het werkte. Tien jaar lang was ik HR- en verzuimadviseur. Ik kende alle regelgeving. Begeleidde mensen die uitvielen door stress en overbelasting.

En toch kwam het moment waarop mijn lijf zei: tot hier en niet verder. Ik was uitgeput. Zette mijn handtekening onder iets wat voelde als opgeven, terwijl ik tegelijk wist: dit is het moment waarop ik eindelijk moet beginnen te luisteren.

Niet naar wat logisch was. Niet naar wat van me verwacht werd. Naar wat ik, voelde, wilde en belangrijk vond. Maar wat ik al die tijd al steeds opzij had geschoven.

Ik stopte met harder te werken en nog beter mijn best te doen.
Het enige wat ik deed was mezelf als vertrekpunt nemen en belangrijk maken in mijn eigen leven.

Inmiddels heb ik als opgeleid stress en burn-out coach tientallen vrouwen geholpen hetzelfde te doen.